GÜNCEL YAZI
recent

EL SALLAYAN ÇORUMLU ESNAF - ÇORUM GEZİ REHBERİ


Bu gezide diğer geziler gibi sona ermişti. Çorum’dan çıkmadan önce, yol kenarında leblebicilerden birisinin önünde durduk.

Çorum’a gelinir de leblebi alınmadan gidilir mi ? Dükkana girdiğimizde bizi güler yüzlü, on altı kişilik kalabalığı görünce yüzü heyecandan kızarmış bir esnaf karşıladı.
“ Hoş geldiniz, istediğiniz leblebiden tadabilirsiniz. Çay, kahve içebilirsiniz ücretsizdir” deyince, önümdeki leblebileri tek tek inceledim.

   Tuzlu leblebi, acılı leblebi, normal leblebi, leblebinin her türlüsünü yapmışlar. Hepsinden birer tane tattıktan sonra tuzlu leblebiden yarım kilo aldım. Diğer arkadaşlarda, sırayla bütün leblebilerin tadına bakıyor, alışverişlerini yapıyorlardı. Leblebimi aldıktan sonra elime bir bardak çayı alıp dükkandan dışındaki tabureye oturdum. Arkadaşların alışverişini bitirmesini beklerken, içeriden bir ses geldi;
-“Şoför kim ?”
   Soruyu soran esnaftı. Belli ki bu kalabalığı dükkanının önünde durdurduğu için şoföre karşı kendisini borçlu hissediyordu. Şoförün yaptığı alışverişten ücret almadı. Onu görünce içimden;
-“ Çekilim ben şoförüm demek geldi” Fakat bir aracın bir tane şoförü olur, diyerek bu fikrimden vazgeçtim.
Bir süre daha bekledikten sonra, herkes alışverişini tamamladı. Yola çıkmak için tekrar aracımıza bindik.Esnafımız biri aracımıza kadar uğurladı.
“ Bir eksiğiniz var mı, Suyunuz yoksa su vereyim, yolda içersiniz” dedi.
“Teşekkür ederiz, suyumuz var” dedikten sonra, araç yavaş yavaş ilerlemeye başladı.İlerlerken son kez Leblebi dükkanına ve kapısındaki esnafa bakıyordum.Esnaf kapısının önünde durmuş, uzaktan görünen beyaz dişleriyle bize el sallıyordu.
   Ellimi kaldıracak gibi oldum, kaldıramadım. Hala olayın şaşkınlığı içerisindeydim. El sallayamadan oradan ayrıldık. Araçta alışveriş yapan arkadaşların neler aldığına baktığımda, hepsinin epey bir alışveriş yaptığını gördüm. Kişi başı en az elli lira alışveriş yapmışlar.
Alışveriş yapan arkadaşlara “ Giderken esnaf bize el salladı” dedim.Yolculuk uzun sürdü. Nevşehir’e varmamız beş- altı saati buldu. Yol boyunca uyumaya çalıştım; fakat bir türlü uyuyamıyordum. Gözümü her kapattığımda, el sallayan esnaf gözümde canlanıyor, bana gülümsüyordu . . .

Hiç yorum yok:

Blogger tarafından desteklenmektedir.

Merhaba!

Gezidokya Gezi Rehberimizde Yazar Olmak İster misin ?

Gezi yazılarını, görsellerini info@gezidokya.com mail adresine gönder, Misafir Gezgin Ol !

×